<نویسنده نیستم ولی نوشتن رو دوست دارم . شاید از سر تنهاییست شاید هم چیزی دیگر من یک انسانم . البته نه یک انسان کامل . میخندم گریه میکنم عصبانی میشوم . مهربانی میکنم و صد البته گاهی بد میشوم . اینجا مینویسم از هر آنچه که در ذهنم هست . ممکن است خاطره باشد یا یه یک روزانه نوشت یا یک مطلب سیاسی یا مذهبی . موضوعات پستها در قسمت موضوعات وبلاگ آمده ، بنا به سلیقه و علاقه تان میتوانید بخوانیدشان . اکیدا توصیه میکنم اگر ادم مذهبی هستید و دوست ندارید سنگ بشوید روی تگ مذهبی کلیک نکنید ! از روی تنهایی وبلاگ مینویسم تا دق نکنم ولی راستش دارم با وبلاگ نویسی و وبلاگ خوانی تمرین دمکراسی هم میکنم . دوست دارم یاد بگیرم که نظرم مخالفم را تاب بیاورم و بشنوم و حتی به ان فکر کنم. گمان میکنم ما ایرانی ها هیچوقت رسانه ای نداشته ایم که به ما دموکراسی را یاد بدهد . وبلاگ کمترین امکانیست که در اختیار ماست تا بخوانیم و بنویسم از هر انچه که هرگز اجازه نداشتیه ایم به گفتن و شنیدنشان . الزاما هم سیاسی یا مذهبی نبوده اند.ما عادت به شنیدن خیلی حرفها نداریم. امیدوارم از این کمترین امکان بیشترین بهره را ببریم>